Mam kilku wierzycieli i napięty domowy budżet. Jak ustawiliście raty i kolejność rozmów?

H Hania_rachunki 12.06.2026

Cześć, mam teraz cztery prywatne zobowiązania i zaczyna mnie to już przerastać. Jedna sprawa to pożyczka ratalna, dwie mniejsze zaległości są u windykacji, a czwarta to karta, której od dwóch miesięcy nie domykam. Dzwonią o różnych porach, w dwóch sprawach przyszły pisma z terminami, a ja mam wrażenie, że jak odbiorę telefon, to zaraz zgodzę się na ratę, której potem nie udźwignę. Po mieszkaniu, jedzeniu i dojazdach zostaje mi mało, więc nie chcę rozwalić domowego budżetu tylko po to, żeby przez chwilę było ciszej. Jak ustawialiście kolejność rozmów przy kilku wierzycielach naraz? Najpierw największy dług, najpilniejsze pismo, czy może te najmniejsze kwoty, żeby coś zamknąć i mieć mniej telefonów?

Rozmowa

Dyskusja

14 odpowiedzi

M Marek78

A ile z tych spraw ma już konkretne pisma z datą, a ile tylko telefony? Bo wtedy inaczej bym patrzył na kolejność.

H Hania_rachunki

W odpowiedzi do: Marek78

Z pismami są dwie sprawy, jedna na około 1900 zł i druga trochę ponad 700 zł. Dwie pozostałe na razie głównie telefonicznie, ale tam kwoty są większe, razem pewnie koło 8 tysięcy. Po stałych opłatach zostaje mi 500, może 600 zł, jeśli nic nie wyskoczy. I właśnie boję się, że jak każdemu rzucę po 200 zł, to już na starcie będzie za dużo.

M Magda_82

W odpowiedzi do: Hania_rachunki

Przy tym, co napisałaś, zaczęłabym od oddzielenia tych dwóch pism od samych telefonów. Nie dlatego, że telefony są nieważne, tylko pismo daje konkretną datę i mniej zgadywania. Dopytałabym też o aktualne saldo każdej sprawy, bo kwoty potrafią się różnić po doliczeniu kosztów. Przy 500 albo 600 zł wolnego nie dzieliłabym wszystkiego od razu na cztery równe raty. Zostawiłabym choć trochę luzu, bo jeden rachunek albo leki potrafią rozwalić plan. W pierwszej rozmowie możesz po prostu powiedzieć, że porządkujesz cztery sprawy i potrzebujesz potwierdzenia salda. To jeszcze nie jest obietnica, a przynajmniej zbierasz dane.

K KubaSpokojny

U mnie najgorzej wychodziło odbieranie telefonu bez policzenia czegokolwiek. Człowiek chce mieć spokój i mówi kwotę, a potem po czynszu i zakupach nie ma z czego jej zapłacić. Ja bym najpierw ustalił jedną miesięczną kwotę, która naprawdę zostaje. Dopiero z tego dzieliłbym raty, nawet jeśli komuś po drugiej stronie się to nie spodoba.

M MalaKsiegowa

Ja bym to najpierw spisała, nawet brzydko w zeszycie. Wierzyciel, kwota z ostatniego pisma, data, termin i numer sprawy, jeśli jest. Do tego krótka notatka, co było powiedziane przez telefon, bo po kilku rozmowach wszystko się miesza. U mnie najgłośniej dzwoniła firma, która wcale nie miała najbliższego terminu. Dopiero jak zobaczyłam wszystko obok siebie, przestałam oddzwaniać w panice. Nie musisz robić arkusza jak do pracy. Chodzi tylko o to, żeby przed rozmową wiedzieć, ile naprawdę możesz obiecać.

T TomekK

Ja zacząłem od największego wierzyciela, bo ta jedna sprawa najbardziej mnie męczyła. Nie mówię, że tak trzeba zawsze. Po prostu jak tam ustaliłem choć małą ratę, to miałem trochę spokojniejszą głowę. Ale kwotę na życie miałem już wcześniej odłożoną w wyliczeniach, bo inaczej pewnie zgodziłbym się na za dużo.

E ElaPoPrzejsciach

W odpowiedzi do: TomekK

U mnie było odwrotnie niż u Tomka. Największego długu nie byłam w stanie ruszyć od razu, więc zamknęłam dwie małe zaległości. Niby kwotowo to nie zmieniało wszystkiego, ale odpadły dwa telefony dziennie i przestałam się tak nakręcać. Dopiero potem miałam siłę gadać o większej sprawie.

D DorotaNaEtacie

Po obcięciu godzin w pracy miałam podobny miesiąc, tylko u mnie były trzy zobowiązania. Najpierw wypisałam koszty, bez których nie da się żyć, czyli mieszkanie, prąd, dojazdy, jedzenie i leki. Dopiero to, co zostawało, traktowałam jako pieniądze na raty. I jeszcze odjęłam trochę na awaryjne rzeczy, bo wcześniej liczyłam budżet tak, jakby nic złego nie miało się wydarzyć. Nigdy tak nie było. W rozmowach mówiłam, że mogę płacić mniej, ale regularnie. Jedna firma marudziła, druga przyjęła to spokojniej. Dla mnie ważne było to, że przestałam obiecywać pieniądze, których nie mam.

P Pawel1991

Zostaw sobie jakąś rezerwę, nawet małą. Rata policzona co do złotówki wysypuje się przy pierwszym wyższym rachunku.

R RafalS

Po telefonie proś o potwierdzenie ustaleń, choćby SMS-em. Ja raz pomyliłem termin o tydzień i potem sam sobie narobiłem zamieszania.

B Basia1976

Czytam Tomka i Elę i dla mnie oba podejścia mają sens, tylko zależy kiedy. Największy wierzyciel jest ważny, jeśli tam jest najpilniejszy termin albo koszty szybko rosną. Małe zaległości warto zamknąć, jeśli naprawdę da się je zamknąć, a nie tylko przesunąć o tydzień. Ja bym patrzyła na terminy pism i na to, co zostaje po normalnych kosztach życia, nie na jedną sztywną zasadę.

A AsiaCzyta

Masz aktualne salda tych spraw? U mnie kwota z pisma i kwota z telefonu różniły się tak, że cały plan rat musiałam przeliczyć.

A Adam_z_Lodzi

Ja najpierw ustaliłem kwotę, której nie ruszam, bo to było mieszkanie, jedzenie i dojazdy do pracy. Dopiero resztę traktowałem jako pulę na wierzycieli. Nie dzieliłem jej równo, bo jedna sprawa miała konkretny termin, a dwie były jeszcze głównie telefoniczne. Mówiłem wprost, że mam kilka zobowiązań i nie podam raty, której potem nie zapłacę. Jedna osoba mocno naciskała na wyższą kwotę. Nie zgodziłem się, bo wiedziałem, że za miesiąc znów będę tłumaczył się z braku wpłaty. Mała, ale terminowa rata brzmiała mniej efektownie, za to była realna. To nie rozwiązało wszystkiego od razu, ale przestałem sam sobie dokładać chaosu.

A AnkaBezSpiny

Ja bym jeszcze nie robiła wszystkich rozmów jednego dnia. Próbowałam tak i po trzecim telefonie już nie pamiętałam, kto co powiedział. Lepiej jedna albo dwie rozmowy, notatka, chwila przerwy i dopiero następne. Przy napiętym budżecie zmęczenie też robi swoje, bo człowiek szybciej mówi tak, byle skończyć temat.

Partnerzy forum

kancelaria-primero.pl