Firmowe długi i bieżące koszty. Jak ustawiliście raty z wierzycielami?

J JanekSpolka 15.06.2026

Mam małą firmę usługową i po słabszej końcówce kwartału zostało mi kilka starych firmowych długów. Pojedynczo te kwoty nie wyglądają strasznie, ale razem robi się tak, że każdy wierzyciel chce raty już teraz, a ja z bieżących wpływów muszę jeszcze kupić towar do zleceń, opłacić czynsz i ludzi na kilka dni pracy. Boję się obiecać wszystkim po równo, a potem nie dowieźć, bo wystarczy jeden spóźniony przelew od klienta i cały plan się rozjeżdża. Jak u was wyglądało ustawianie rat z wierzycielami, kiedy firma musiała jednocześnie normalnie działać? Pokazywaliście im jakąś rozpiskę wpływów i kosztów, czy raczej gadaliście z każdym osobno?

Rozmowa

Dyskusja

16 odpowiedzi

M MonikaKsiegowa

Najpierw bym rozdzieliła, co jest kosztem, bez którego firma faktycznie nie ruszy, a co jest zaległością do rozpisania. U Ciebie bieżące koszty to bardziej towar, czynsz, paliwo czy wypłaty? Pytam, bo wierzyciel inaczej reaguje, gdy widzi, że bez danego wydatku nie będzie wpływu na kolejną ratę.

J JanekSpolka

W odpowiedzi do: MonikaKsiegowa

MonikaKsiegowa, głównie towar i czynsz. Wypłaty też są, ale mam mały zespół i tu akurat terminy są dość jasne. Najbardziej blokuje mnie to, że bez zakupu materiału nie skończę dwóch zleceń, a z tych zleceń miały pójść pierwsze raty. Wierzycielom trudno to wytłumaczyć, bo dla nich wygląda to trochę jak odkładanie spłaty.

R RafalWarsztat

W odpowiedzi do: JanekSpolka

To bym pokazał bardzo prosto, bez opowiadania przez pół godziny. U mnie dopiero kartka z wpływami, czynszem, materiałem i datą przelewu dla wierzyciela zaczęła brzmieć wiarygodnie. Samo mówienie, że muszę kupić części, było odbierane jak wymówka. Jak widzieli, że po zakupie faktycznie zostaje konkretna kwota na ratę, rozmowa była spokojniejsza.

K KasiaNaSwoim

U mnie małe raty dla wszystkich dały tylko chwilę ciszy. Po dwóch tygodniach i tak zaczęły się telefony, bo każdy liczył, że następna wpłata będzie już większa. Dopiero jak rozpisałam, ile realnie zostaje po bieżących kosztach, rozmowy zrobiły się mniej nerwowe. Nie wszyscy byli zachwyceni, ale przynajmniej skończyło się obiecywanie z powietrza.

T Tomek78

Nie obiecuj stałej raty, jeśli wpływy masz z faktur i terminy pływają. Jeden klient spóźni się tydzień i od razu wyglądasz, jakbyś kręcił.

S SlawekMagazyn

Ja nie płaciłem wszystkim po równo, bo u mnie to się zwyczajnie nie sprawdziło. Miałem jednego wierzyciela, bez którego nie mogłem domknąć sprzedaży, więc jego ustawiłem jako pilniejszego. Dwóm pozostałym wysłałem od razu plan z mniejszymi wpłatami i datą, kiedy wrócę do większych kwot. Nie udawałem, że wszyscy są w tej samej sytuacji, bo nie byli. Jeden mógł poczekać miesiąc, drugi realnie blokował mi robotę. Ryzyko jest takie, że ktoś poczuje się pominięty, więc trzeba to komunikować spokojnie i najlepiej na piśmie. U mnie lepiej zadziałała mniejsza, ale dotrzymana rata niż obietnica większej, która potem by się rozsypała.

M MalaKsiegowa

W odpowiedzi do: SlawekMagazyn

A ci pozostali nie zaczęli mocniej naciskać, jak zobaczyli, że ktoś dostał więcej? Tego bym się bała przy nierównych wpłatach.

S SlawekMagazyn

W odpowiedzi do: MalaKsiegowa

Cisnęli, jasne. Dlatego nie mówiłem im, że ktoś jest ważniejszy, tylko że taka kolejność daje największą szansę na spłatę wszystkich. Każdy dostał ten sam ogólny plan i datę następnego przelewu. Najgorzej było wcześniej, gdy mówiłem tylko przez telefon, bo potem każdy pamiętał rozmowę po swojemu.

P PiotrOdTransportu

U mnie było podobnie w transporcie, tylko zamiast towaru były paliwo, opłaty drogowe i serwis auta. Jak próbowałem zadowolić wszystkich naraz, to po prostu brakowało pieniędzy na wykonanie kursów. Wierzyciele dostawali symboliczne kwoty, a firma nie zarabiała tyle, ile mogła. Zacząłem więc tłumaczyć to inaczej: najpierw koszty, które robią przychód, potem rata z tego przychodu. Nie każdemu się to podobało, ale łatwiej było pokazać sens takiego układu na liczbach. Ważne, żeby nie opowiadać bajek o przyszłych zleceniach, tylko mówić o tych, które już są dogadane. Jak coś było niepewne, nie wpisywałem tego jako źródła raty.

M Magda_82

Potwierdzam z tym mailem po rozmowie. Nawet jak ustalenie było krótkie, wysyłałam potem dwa zdania z kwotą i datą. Po miesiącu nie było dyskusji, czy ja obiecałam piątego, czy piętnastego. To też trochę ucinało kolejne telefony, bo było do czego wrócić.

B Bartek33

Symboliczne przelewy wszystkim u mnie nie załatwiły sprawy. Dwóch wierzycieli chciało konkretnej daty i kwoty, a nie samego dowodu, że coś poszło.

A Adam_z_Lodzi

Ja zanim zadzwoniłem do kogokolwiek, spisałem sobie cały miesiąc na kartce. Po jednej stronie miałem pewne wpływy, po drugiej koszty, bez których firma nie działa. Dopiero z tego wyszło, ile mogę przeznaczyć na stare zobowiązania. Wcześniej trochę sam siebie oszukiwałem, bo patrzyłem na saldo na koncie i myślałem, że jest lepiej niż było. W rozmowie z wierzycielami mówiłem krócej niż wcześniej, ale bardziej konkretnie. Nie tłumaczyłem całej historii firmy, tylko pokazywałem, że taka rata jest do utrzymania przez kilka miesięcy. U mnie to było lepsze niż negocjowanie wszystkiego od telefonu do telefonu.

M Michal_od_faktur

Z mojego podwórka wierzyciele częściej pytali o daty wpływów z faktur niż o ogólne zapewnienia. Same deklaracje, że klient zapłaci, działały słabo.

E EwaPyta

To ja dopytam z boku: lepiej reagowali na konkretne kwoty rat, czy na daty powiązane z wpływami od klientów?

B Basia1976

U mnie najlepiej działało połączenie jednego i drugiego. Kwota musiała być konkretna, ale data była ważniejsza, gdy wpływ zależał od klienta. Jak klient się spóźniał, pisałam od razu, że przelew przesunie się o kilka dni, a nie dopiero po terminie raty. To nie zawsze ratowało atmosferę, ale przynajmniej nie wyglądało jak chowanie głowy w piasek.

R RafalWarsztat

Jeszcze jedno: najgorzej działało u mnie tłumaczenie wszystkiego ustnie. Krótka kartka z datami i kwotami robiła więcej niż długa rozmowa.

Partnerzy forum

kancelaria-primero.pl