Mam zaległe pensje i myślę o upadłości firmy. Jak powiedzieliście ludziom?

K KasiaNaSwoim 25.05.2026

Prowadzę małą firmę usługową, osiem osób na umowach i dwie osoby, które robią dla nas stale. Od kilku miesięcy wszystko wisi na opóźnionych przelewach od klientów, a teraz jeszcze posypał się większy kontrakt, na który mocno liczyłam. Na papierze mam należności, tylko że na koncie tego nie widać i już nie starcza spokojnie na zamknięcie miesiąca. Rozmawiałam wstępnie z księgową i prawnikiem, padło nawet, że jeśli nic szybko nie wpłynie, to może trzeba będzie myśleć o upadłości firmy. Najbardziej nie śpię przez ludzi, bo część pensji już jest opóźniona, a za chwilę wchodzi kolejna lista płac. Nie chcę rzucać im tekstu, że wszystko będzie dobrze, bo sama tego nie wiem. Jak mówiliście pracownikom o takiej sytuacji? Robiliście jedno spotkanie, rozmowy osobno, najpierw porządek w papierach? Nie szukam wzoru pisma, raczej tego, jak to po ludzku udźwignąć.

Rozmowa

Dyskusja

13 odpowiedzi

M MalaKsiegowa

To jest opóźnienie jednej wypłaty czy już zaczyna się robić drugi miesiąc? I pracownicy wiedzą tylko o zatorach u klientów, czy padło już przy nich słowo upadłość?

K KasiaNaSwoim

W odpowiedzi do: MalaKsiegowa

Na teraz cztery osoby mają niedopłatę z poprzedniej wypłaty, a za kilka dni wchodzi bieżąca i nie mam pełnej kwoty. Wiedzą, że klienci się spóźniają i że cisnę temat płatności, ale o upadłości jeszcze nie mówiłam. Mam z tym blokadę, bo boję się, że jak padnie to słowo, to połowa ludzi zacznie od razu szukać pracy i nie dokończymy zleceń. A z drugiej strony wiem, że milczenie też jest nie fair.

M MonikaKsiegowa

W odpowiedzi do: KasiaNaSwoim

Po tym, co dopisałaś, zaczęłabym od uporządkowania liczb dla siebie, zanim usiądziesz z ludźmi. Kto ma niedopłatę, za jaki okres, co już jest naliczone, a co dopiero przewidujesz przy kolejnej wypłacie. Nie mówię o paragrafach, tylko o zwykłym porządku, żeby przy pytaniach nie szukać odpowiedzi w panice. Przy takich emocjach jedna pomyłka w kwocie albo terminie potrafi zrobić większy pożar niż sama zła wiadomość.

J JanekSpolka

U nas w spółce było podobnie, tylko trochę większy bałagan, bo zalegały nie tylko pensje, ale też kilka faktur dla ludzi, z którymi pracowaliśmy od lat. Najgorsze było to, że przeciągnęliśmy rozmowę o tydzień. Ciągle liczyliśmy, że duży klient puści przelew i wtedy powiemy ludziom już z jakimś rozwiązaniem w ręku. Oczywiście oni i tak widzieli telefony od dostawców, nerwy w biurze i nasze miny. Jak już zrobiliśmy spotkanie, to ja za bardzo chciałem ich uspokoić i naobiecywałem rzeczy, których potem nie dowiozłem. To bardziej popsuło zaufanie niż sama zaległość. Gdybym miał to powtórzyć, powiedziałbym mniej, ale uczciwiej: tyle zalegamy, tego jeszcze nie wiemy, wrócimy z informacją wtedy i wtedy. Bez długiego wykładu o rynku, bo dla pracownika na końcu i tak liczy się jego przelew.

M Magda_82

W odpowiedzi do: JanekSpolka

Podpinam się pod Janka, zwłaszcza pod to, żeby nie robić z tego długiego tłumaczenia całego rynku. Przy takich rozmowach pilnowałam raczej tego, żeby ludzie wyszli z jednym komunikatem, a nie z pięcioma wersjami zasłyszanymi po kątach. Jeśli mówisz, że może jutro, może za tydzień, może po przelewie od klienta, to każdy zapamięta inną część. Lepiej wcześniej ustalić z księgowością, co możesz powiedzieć na pewno, a przy reszcie normalnie powiedzieć, że jeszcze nie wiesz. To nie musi brzmieć jak szkolenie HR. W małej firmie takie formułki tylko denerwują. Zwykłe zdania i bez szukania winnego robią więcej niż idealna przemowa.

T Tomek78

U mnie najlepiej zadziałała krótka rozmowa, bez kręcenia się wokół tematu. Powiedziałem, że jest opóźnienie, że nie podam daty z kapelusza i że za dwa dni dam znać, nawet jeśli dalej nie będę miał dobrych wieści. Nikt nie klaskał, wiadomo, ale przynajmniej nie łapali mnie potem na zmianie wersji. Najgorsze były półzdania rzucane na korytarzu, bo każdy dopowiadał sobie resztę.

D DorotaNaEtacie

Byłam po drugiej stronie jako pracownik i serio, ludzie wyczuwają takie rzeczy szybciej, niż właścicielowi się wydaje. U nas szef przez miesiąc powtarzał, że księgowość coś wyjaśnia, a wszyscy widzieli zaległe przelewy i nerwy w biurze. Najbardziej bolało nie samo opóźnienie, tylko takie traktowanie nas jak dzieci. Trudna prawda jest ciężka, ale zbywanie ludzi jest jeszcze gorsze.

E Ewa_z_Torunia

Ja bym nie podawała konkretnego dnia wypłaty, jeśli tych pieniędzy nie ma już realnie pod ręką. Potem nawet dwa dni obsuwy brzmią jak kolejne kręcenie.

R RafalWarsztat

U mnie w warsztacie była mniejsza skala, ale mechanizm podobny. Czekałem kilka dni na płatność od floty i unikałem rozmowy, bo głupio mi było powiedzieć, że nie mam pełnej kwoty. W tym czasie chłopaki już między sobą gadali, że zamykamy się z dnia na dzień i że sprzęt zabierają. Jak w końcu usiedliśmy przy kawie i powiedziałem, co jest zapłacone, a co wisi, atmosfera dalej była ciężka, ale przynajmniej plotki przestały rosnąć.

B Basia1976

To, co piszą Janek i Magda, mocno mi przypomina firmę mojego brata. Mała, rodzinna, wszyscy się znali, więc jak zaczęły się zaległe wypłaty, to atmosfera zrobiła się dwa razy cięższa. Najlepiej wyszło wtedy, kiedy brat przestał udawać, że ma wszystko pod kontrolą. Powiedział, że jest mu wstyd, ale nie zrobił z tego sceny ani proszenia ludzi o wyrozumiałość. To było ważne, bo oni mieli swoje raty, czynsze i dzieci, a nie tylko współczucie dla właściciela. Źle zrobiło się dopiero przy próbie zrzucenia części winy na księgową, że niby mogła wcześniej ostrzec. Ludzie od razu to wyczuli i rozmowa skręciła w złą stronę.

B Bartek33

U mnie w poprzedniej pracy najgorsze było udawanie, że wszystko idzie normalnie, kiedy wypłaty już się spóźniały. Człowiek bardziej boi się tego, czego mu nie mówią.

M Michal_od_faktur

Oddzieliłbym jeszcze rozmowę z pracownikami od całego bałaganu z fakturami. Oni nie muszą słuchać, który klient zalega i od ilu dni, bo potem z tego robi się giełda plotek. Ale ty sama powinnaś wiedzieć, co jest realnym wpływem, a co tylko nadzieją, że może ktoś zapłaci. U nas pomogło zwykłe ustalenie z księgowością jednej wersji, zanim ktokolwiek wyszedł do zespołu.

T Tomek78

Dopowiem jeszcze, bo przypomniało mi się po czasie. U mnie najlepiej zadziałało proste: to wiem na pewno, tego jeszcze nie wiem, a tego nie obiecam, dopóki nie mam pieniędzy. Brzmi sucho, ale ludzie przynajmniej wiedzą, gdzie stoją. I dobrze sobie wcześniej rozdzielić w głowie, czy mówisz o upadłości jako o możliwej opcji, czy o decyzji, która już zapadła.

Partnerzy forum

kancelaria-primero.pl