Wierzyciele każą ciąć koszty konieczne. Jak wpisaliście je w plan spłat?

J JanekSpolka 07.07.2026

Prowadzę małą spółkę usługowo-handlową i siedzę teraz nad liczbami do rozmów z wierzycielami. Firma jeszcze działa, zlecenia są, tylko stare zobowiązania ciągną się za nami i każdy pyta, ile realnie możemy oddawać co miesiąc. Największy problem mam z kosztami koniecznymi. Część wierzycieli mówi wprost, że mamy mocniej ciąć wydatki, a ja widzę, że po takim cięciu nie dowieziemy zleceń i cały plan spłat będzie ładny tylko na papierze. Chodzi o lokal, księgowość, paliwo, telefony, minimalne zakupy pod bieżące zamówienia i mały zapas na opóźnienia klientów. Nie chcę tego opisać jak listy wymówek albo budżetu zostawionego dla wygody. Z drugiej strony, jak pokażę same raty bez tych kosztów, to liczby wyjdą ładniej, ale kompletnie nierealnie. Jak u was wyglądało wpisywanie takich kosztów do planu spłat albo propozycji dla wierzycieli? Pokazywaliście zamówienia i marżę, czy wystarczyło proste zestawienie?

Rozmowa

Dyskusja

15 odpowiedzi

T Tomek78

U mnie lepiej przechodziły koszty podpięte pod konkretny przychód. Jak wpisaliśmy samo koszty bieżące, wierzyciel od razu pytał, co z tego naprawdę robi pieniądze na ratę.

M MonikaKsiegowa

Nie wrzucałabym tego do jednego worka, bo wtedy każdy koszt wygląda tak samo ważnie. U nas przy podobnym porządkowaniu lepiej zadziałał prosty podział: stałe, zmienne i te, bez których w następnym miesiącu nie ma przychodu. Lokal czy księgowość to jedno, a materiał kupiony pod konkretne zamówienie to już trochę inny argument. Przy większych kwotach dopisywaliśmy po dwa zdania, co ten koszt zabezpiecza. Bez wielkiej dokumentacji, bardziej po to, żeby wierzyciel nie musiał zgadywać, czemu wydatek został w planie. I uważałabym z nazywaniem wszystkiego koniecznym, bo wtedy łatwo podważyć całą tabelę.

E EwaPyta

A jaka to branża i co wam najbardziej chcą ciąć? Inaczej brzmi lokal, a inaczej zakupy pod już podpisane zlecenia.

J JanekSpolka

W odpowiedzi do: EwaPyta

Usługi plus trochę sprzedaży towaru do tych usług. Największy spór jest o zakupy pod zlecenia i paliwo, bo wierzyciele widzą to jako coś, co można przyciąć od ręki. Lokal też się przewija, ale bez niego nie mamy gdzie trzymać towaru i sprzętu. Księgowość i telefony to mniejsze kwoty. Najbardziej boję się zakupów, bo one na papierze wyglądają tak, jakbyśmy chcieli zostawić sobie za duży budżet.

B Basia1976

W odpowiedzi do: JanekSpolka

Przy zakupach pod zlecenia pokazałabym raczej zamówienia i marżę, nie samą nazwę kosztu. Wtedy rozmowa idzie w stronę: bez wydatku nie będzie wpływu, a nie firma chce coś sobie zostawić. Tylko serio oddzielcie rzeczy potrzebne do wykonania zlecenia od tych, które są wygodne albo mogą poczekać. U mnie wierzyciel dużo gorzej reagował, gdy w jednej paczce były koszty naprawdę potrzebne i takie z przyzwyczajenia.

S SlawekMagazyn

U mnie podobnie było z magazynem i minimalnym stanem towaru. W pierwszej wersji wpisaliśmy czynsz, prąd, obsługę i zakup najczęściej schodzących rzeczy jako zwykłe koszty, ale wyglądało to jak długa lista życzeń. Dopiero jak obok dopisaliśmy, jakie zamówienia da się z tego obsłużyć i jaka jest średnia marża, rozmowa zrobiła się normalniejsza. Nie każdy wierzyciel od razu przyklasnął, ale przynajmniej było widać, że to nie jest zapas dla komfortu. Przy magazynie broniłem też tego, że zejście do zera z towarem oznacza dłuższą realizację i część klientów po prostu odpada. Nie pisałem tego jak prognozy z sufitu, tylko na podstawie kilku ostatnich miesięcy. Najbardziej pomogło odchudzenie listy, bo pierwsza wersja była zwyczajnie za szeroka.

A Anka_z_Poznania

Za optymistyczny plan szybko wraca. Jak raz obiecasz ratę bez miejsca na normalne koszty, to potem każde potknięcie wygląda jak kombinowanie.

P PawelKowal

Miałem taki spór o człowieka na pół etatu i jednego podwykonawcę. Wierzyciel patrzył na to jak na koszt do wycięcia, bo przecież właściciel też może robić więcej. Tylko że bez tej osoby nie byłem w stanie zamknąć dwóch zleceń w terminie, a wtedy nie byłoby z czego zapłacić raty. Pokazałem harmonogram prac, terminy płatności od klientów i ile zostaje po tym koszcie. Nie pisałem, że ten człowiek jest niezbędny na zawsze, tylko że przez najbliższe miesiące jest potrzebny do dowiezienia konkretnych zleceń. To trochę zmieniło rozmowę, bo koszt przestał wisieć sam w powietrzu. Nadal musiałem zejść z części wydatków, ale nie z tych, które realnie dawały przychód.

J JanekSpolka

W odpowiedzi do: PawelKowal

A taki zapas na opóźnienia klientów wpisywałeś wprost do planu? U nas czasem klient płaci dwa tygodnie później i wtedy robi się dziura na paliwie albo zakupie towaru. Nie wiem, czy nazywać to buforem, czy raczej opisać jako ryzyko przy prognozie sprzedaży.

M Michal_od_faktur

W odpowiedzi do: JanekSpolka

Ja bym uważał ze słowem bufor. U mnie od razu padło pytanie, czemu ten bufor ma zostać w firmie, skoro są zaległości. Lepiej przeszło opisanie ryzyka: opóźnienia płatności, zwroty, przesunięcie odbioru zlecenia. Wtedy to nie była luźna kwota na wszelki wypadek, tylko założenie w prognozie. I nie dawałbym pięciu wariantów tabel, bo wierzyciele się w tym gubili. Jedna wersja z krótkim wyjaśnieniem ryzyk była czytelniejsza.

B Bartek33

Moim zdaniem lepiej wpisać mniej pozycji i umieć je obronić. Długa lista robi wrażenie, że firma chce ocalić wszystko po staremu.

P PiotrOdTransportu

Z paliwem miałem podobnie, tylko u mnie w transporcie to było bardziej widoczne. Sam koszt paliwa nikogo nie ruszał, bo każdy ma jakieś koszty. Dopiero jak rozpisałem trasy do konkretnych klientów, przychód z tych kursów i termin płatności, dało się o tym rozmawiać. Nie chodziło o to, żeby wierzyciel finansował mi paliwo, tylko żeby zobaczył, że bez tego nie będzie faktury i kolejnej raty. Przy jednej pozycji nawet sam ograniczyłem kwotę, bo wyszło, że część przejazdów była mało rentowna.

R RafalWarsztat

U mnie poszło o serwis sprzętu i drobne części, bo z boku wyglądało to jak kolejny wydatek do odłożenia. Tylko że jak masz maszynę stojącą trzy dni, to klient czeka albo idzie gdzie indziej. Najpierw chciałem bronić wszystkiego, bo tak człowiek reaguje, jak mu każą ciąć. Potem usiadłem i zostawiłem tylko te pozycje, które naprawdę wpływały na roboty w najbliższych tygodniach. Do tego dopisałem, co się stanie, jeśli ich nie zrobię: opóźnienie zlecenia, brak faktury, przesunięcie wpływu. To było bardziej przekonujące niż samo zdanie, że serwis jest konieczny. Kilka kosztów sam wyrzuciłem z planu i chyba dzięki temu reszta wyglądała wiarygodniej.

K KasiaNaSwoim

U mnie najtrudniejsze było przyznanie przed sobą, że część kosztów była po prostu przyzwyczajeniem. Dopiero po przeglądzie wyszło, że kilka rzeczy można było obciąć bez wpływu na sprzedaż. Wierzyciele lepiej przyjęli krótszą listę z opisem niż pierwszą wersję, gdzie prawie wszystko nazwałam koniecznym. Dobrze mieć własną odpowiedź na pytanie, co się stanie po obcięciu danego kosztu. Jeśli odpowiedź brzmi tylko będzie niewygodnie, to raczej słaby argument.

M MalaKsiegowa

Samo hasło koszty konieczne jest za słabe, bo każdy rozumie je po swojemu. Przy większych pozycjach dałabym krótki opis i jakiś ślad: zamówienie, umowę, mail z klientem, historię sprzedaży albo prostą kalkulację marży. Bez robienia wielkiej tabeli do każdej drobnostki, bo wtedy nikt tego nie czyta. Najważniejsze, żeby było widać związek między kosztem, przychodem i ratą dla wierzycieli.

Partnerzy forum

kancelaria-primero.pl