Firmowy telefon po upadłości firmy. Oddawaliście numer syndykowi?

To był numer normalnie na firmę, z umową i fakturą, czy prywatny używany do klientów? Pytam, bo u nas od tego zaczęła się cała różnica.

U mnie było tak, że syndyk poprosił o kartę SIM i numer umowy. Aparat leżał na biurku, stary model, więc nikt nie robił z niego wielkiej sprawy. Dołożyłem ostatnią fakturę od operatora i tyle. Numeru sam nie wyłączałem, bo nie chciałem potem tłumaczyć, czemu coś zniknęło zanim ktoś to zobaczył.

Miałem podobnie w transporcie, bo kierowcy i klienci dzwonili jeszcze po ogłoszeniu upadłości. U mnie numer był przekierowany przez kilka dni, ale najpierw poszedł mail do syndyka z pytaniem, czy tak może zostać na chwilę. Potem karta SIM trafiła do dokumentów. Bez maila bałbym się, że za miesiąc nikt nie będzie pamiętał, kto na co się zgodził.

U mnie wystarczyła ostatnia faktura i numer spisany z umowy. Aparatu nikt nawet nie oglądał, bo to był stary służbowy telefon za grosze.

Ja miałam większy bałagan, bo telefon był firmowy, ale przez lata używałam go też trochę prywatnie. Na fakturze wszystko było firmowe, a w kontaktach pół życia. Nie kasowałam nic na szybko, tylko powiedziałam wprost, że tak wygląda sytuacja. Syndyk najpierw chciał umowę, faktury i informację, czy numer jest potrzebny do banku. Karty SIM nie zabrał od razu, bo jeszcze miałam odebrać dwa kody do zamknięcia dostępu. Dopiero później ustaliliśmy, że numer przestaje służyć do rozmów z klientami. Najważniejsze było dla mnie to, żeby nie udawać, że sprawy nie ma, skoro abonament i tak wychodził w dokumentach.

U nas wyszło to dopiero przy papierach od operatora. Była faktura za abonament, saldo i wykaz numerów przypisanych do firmy. Syndyk nie pytał mnie o treść SMS-ów, ale chciał wiedzieć, czy z tego numeru szły rozmowy z kontrahentami. Dlatego nie zakładałbym, że chodzi tylko o samą kartę SIM.

U mnie o bilingi nikt nie pytał. Wysłałam fakturę i numer umowy z resztą dokumentów, a temat wrócił dopiero przy zamykaniu abonamentu.

Ja bym tylko nie wrzucał wszystkiego do jednego worka pod tytułem oddać telefon. Jest aparat, karta SIM, numer, umowa i faktury, a każda z tych rzeczy może wyjść inaczej. U mnie aparat wpisano jako drobny sprzęt, a numer i abonament poszły w dokumentach. Najmniej nerwów miałem wtedy, gdy zwyczajnie napisałem, co jest na firmę i zapytałem, czego chcą fizycznie.

U mnie operator naliczył fakturę już po ogłoszeniu upadłości i też miałam odruch, żeby od razu wypowiedzieć umowę. Syndyk poprosił, żebym najpierw przesłała fakturę i niczego nie zamykała bez uzgodnienia, bo numer był jeszcze potrzebny do kodów bankowych. Po paru tygodniach dostałam informację, że można kończyć umowę, więc dopiero wtedy odezwałam się do operatora. Najbardziej męczące było tłumaczenie konsultantowi, czemu ja nie chcę sama decydować. Dopiero zwykłe pismo z numerem sprawy i danymi syndyka coś ruszyło. Niby mała rzecz, a potrafi zrobić niezły bałagan, jeśli nie ma śladu w papierach.

Najgorsze są te telefony od ludzi, którzy nie wiedzą, co się dzieje. Ja notowałem, kto dzwonił i komu przekazałem informację o numerze, bo po miesiącu wszystko zaczyna się mieszać.